Christelijke zorgmedewerkers uit Noord-Nederland laten zich inspireren

Wat maakt christelijke zorg anders dan niet-christelijke zorg? Over die vraag dachten een kleine honderd bezoekers van een inspiratiemiddag over christelijke zorg na in het Groningse Tolbert.

De bezoekers, vooral medewerkers van christelijke zorgorganisaties uit Noord-Nederland, ontmoetten elkaar op woensdagmiddag 26 november in zalencentrum De Postwagen om geïnspireerd te raken over hun rol als christen in de zorg. En om te netwerken, samen te eten en elkaar te bemoedigen.

De inspiratiemiddag was georganiseerd door de christelijke organisaties Eleos, Schouder aan Schouder, Terwille en Accolade Zorg, die allemaal (ook) werkzaam zijn in Noord-Nederland. Vanuit de Accolade-locatie ArendState in Assen waren verschillende medewerkers en vrijwilligers aanwezig.

Spreker was Gabriël Anthonio, hoogleraar leiderschap en organisatieontwikkeling, aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij werkte zelf in de zorg maar is ook christen en verbond in zijn bijdrage beide werelden.

Is christelijke zorg zoveel beter dan niet-christelijke zorg, vroeg hij zich af? ‘Ik denk dat christelijke zorg in elk geval een smaakmaker is. Vooral vanwege de mensen die er werken’, hield Anthonio de aanwezigen voor. Maar dat vraagt wel inzet, stelde hij: afhankelijkheid van God en verantwoordelijkheid nemen voor je werk, gaan hand in hand. ‘Je kunt de dag beginnen met bijbellezen en bidden, maar daar houdt het niet op. Je moet vervolgens ook je verantwoordelijkheid nemen en iets gaan doen.’

Hij vergeleek de zorg met het verhaal van de vijf broden en twee vissen uit de Bijbel. Jezus vermenigvuldigt deze wonderbaarlijk, zodat een grote groep mensen te eten heeft. Anthonio’s uitleg: soms lijkt het alsof er meer problemen zijn dan je als zorgmedewerker aankunt. Maar je kijkt dan naar de onmogelijkheden – in de zorg klinkt het bijvoorbeeld vaak: ‘we hebben te weinig budget’ – stelde hij.
Je kunt echter ook kijken naar de mogelijkheden: ‘Een paar broodjes en visjes? Dat is al een reden tot dankbaarheid. Hoe kun je daar op voortbouwen?’
Hij gaf de aanwezigen mee zich te richten op vitaliteit en veranderkracht, zowel bij henzelf als in het leven van hun cliënten.